Author Description

Het huidige debat over de positie van theorie in het kunstonderwijs grijpt regelmatig terug op de traditie van de (academies voor) schone kunsten, en refereert veel minder aan het negentiende-eeuwse kunstnijverheidsonderwijs dat de belangrijkste basis vormt voor het huidige Nederlandse kunstonderwijs. Wie een blik werpt op de twintigste-eeuwse curricula van de vormgevingsopleidingen, ziet dat er theorievakken op het rooster prijken die doorgaans niet snel met het kunstonderwijs worden geassocieerd zoals bijvoorbeeld vormleer, reclamekunde, marketing en ontwerpmethodologie. Hebben deze theorievakken hun relevantie verloren voor het vormgevingsonderwijs van de eenentwintigste-eeuw?