Author Description

Paperback. 18,00 / 23,00 cm. In Turkish. 521 p. Bu kitabin kavramsal çerçevesi, tip egitiminin geleneksel bir modeli olan vaka kaynakli ögrenme modeline dayanmaktadir. Vaka kaynakli model, doktorlarin egitimindeki degisen ortam sartlarina ve gelisen tip teknolojisine bakildiginda halen en uygun modeli teskil etmekte olup herhangi bir hekimin karmasik bir vakanin degerlendirilmesine en bastan itibaren sonuna kadar tanik olmasina gerek kalmayacak sekilde birlestirilmistir. Her bir vakada ne oldugunu anlamak suretiyle, benzer durumlara genelleme yapilabilmekte ve temel ilkelerin uygulamaya dâhil edilmesi mümkün olmaktadir. Bizlere, kalip tanimlama becerilerini gelistirmek maksadiyla saglik egitimimiz süresince sayisiz hastaliga ve bozukluga ait klasik emareler ve semptomlar ögretilmektedir. Bu kaliplarin tekrarli olarak gözden geçirilmesi neticesinde bu yaygin hastaliklarin unsurlarini ögrenmekteyiz. Saglik egitimindeki safhalarin ilerlemesiyle birlikte, bu rutin kaliplardaki beklentilere ve sonunda istisnalara olan yönelim daha da artacaktir. Bu kaliptan bir takim sapmalarin ortaya çikmasi anlasilabilir, ancak tanisal becerilerin daha fazla gelismesine neden olan küçük sapmalarin olmasi tercih edilmektedir. Zeki bir hekim, daha nadir karsilasilan istisnai tanilari koyabilmek amaciyla tipik kalipta meydana gelen sapmalari fark edebilmektedir.