Author Description

Ksiazka ta opisuje ostatnia faze zaglady zydowskiej ludnosci powiatu Dabrowa Tarnowska. Na podstawie bogatej dokumentacji z archiwów polskich, niemieckich i izraelskich autor odtwarza wydarzenia z lat 1942-1945, kiedy to Niemcy próbowali wylapac zydowskich niedobitków, tych, którzy latem 1942 r. unikneli wywiezienia do obozu zaglady w Belzcu. Ksiazka opisuje z jednej strony dzialania policji niemieckiej, a z drugiej role polskiej policji granatowej, wiejskich strazy nocnych, junaków z Baudienst czy tez miejscowych strazaków w wykryciu i zamordowaniu zydowskich ofiar. Na tle trwajacego az do konca wojny Judenjagd (,,polowania na Zydów") zostaly równiez zarysowane dramatyczne wybory stojace przed ludzmi ratujacymi Zydów. Pierwsza faza Judenjagd polegala na pelnej mobilizacji niemieckich oddzialów ewakuacyjnych (Evakuirungskommandos), polskiej policji granatowej, junaków z Baudienst oraz zydowskiej Sluzby Porzadkowej. Pierwsze godziny i dni po akcji wysiedlenczej charakteryzowaly sie szczególnie wielka liczba ofiar. Wpadali wówczas Zydzi wyciagnieci z kryjówek i z bunkrów w gettach oraz ci, którym udalo sie zbiec do pobliskich lasów. Natomiast do wykrycia lepiej ukrytych Zydów potrzebne byly inne srodki i inne metody. W tej fazie, która miala trwac juz do konca wojny, najwazniejsze - z punktu widzenia Niemców - bylo zapewnienie sobie wspólpracy ze strony miejscowej ludnosci. W celu osiagniecia pozadanego skutku Niemcy uciekali sie zazwyczaj do polityki zachet oraz kar, wspartych ciagla akcja uswiadamiajaca polska ludnosc o,,zydowskim niebezpieczenstwie". Autor odtwarza splot tragicznych okolicznosci, które przesadzily o tym, ze tak nieliczni Zydzi nie padli ofiara polowania.