Doga, dogurgan ve besleyici niteligiyle disidir; feminendir. Ozellikle kapitalizmin belirledigi toplumsalligin her anlamda dogaya karsit gelisimi, onu talan ve tahrip eden rasyonalitesi, zihinde ve Dil'de kultur/ doga karsitligi olarak belirir. Siir bu karsitlik temelinde olusan anlamlandirma duzeneklerini yapi-bozuma ugratir. Erken romantizmden gec moderne baglanan surecte siir, ses ve koku dolayinda yitik bir dogayi hatirlamaya calisirken, Dil'i de bu baglamda feminen bir duyarlilikla isler. Ahmet Ada'nin olgunluk donemi siirleri, zaten bastan beri suregelen bu insyi poetik olarak kusursuz bir cizgiye tasiyor. Aski, kadini, cocugu, cicegi ve hayvani; sanat basta olmak uzere insana dair butun sahici degerleri hatirlamaya cirpiniyor. Bu siir, artik bir yonuyle psikotik bir bolunmeyi de isaret eden kultur/ doga karsitligini Dil'de asmak uzere, erkek egemen dunyayi feminen duyarliklar, sezgiler, anlamlar ve imgelerle onarmaya, donusturmeye calisiyor. Boylece, hicbir iktidar vaat etmeye