In 1991 zette Gijs Kessler voor het eerst voet op Russische bodem. De Sovjet-Unie was uiteen aan het vallen. Rusland hoopte vurig nu een normaal land te kunnen worden, met alle zegeningen van de moderne beschaving die men zich daarbij voorstelde. Het gevoel van belofte dat in de lucht hing en de vrienden die hij er maakte deden hem terugkeren. Hij verdiepte zich in de geschiedenis van het land, vond er zijn liefde en ging er wonen. Dit boek gaat over zijn ervaringen in een land dat altijd anders wil zijn? anders dan andere, maar ook anders dan het is, rechtvaardiger, welvarender, invloedrijker en vooral hoopvoller. Waarom bracht de verandering niet wat de Russen ervan verwachtten? Wat bracht het wel? In dit verslag van een tijdperk maakt Gijs Kessler de balans op. Hij koppelt hierbij inzichten uit eigen onderzoek en dat van anderen aan persoonlijke waarneming en aan de verhalen die hij optekende uit de monden van de vele mensen die hij in vijfentwintig jaar Rusland leerde kennen.