Author Description

ÖNSÖZ (KATA PENGANTAR) Genelikle damat tarafı Türk gelin tarafı Endonez şeklinde evlilikler son yıllarda hızla artmaktadır. Doğal olarak doğan çocuklara Türkçe ve Endonezce öğretimi söz konusu olmaktadır. Ancak bu aşamada da gözlemlediğimiz kadarıyla çocuklar iki kültürü kaldıracak yetenek ve maharete sahip olmalarına rağmen bazı ailelerde İngilizce’ye yönelme gibi hatalı bir tutumun yanısıra aile içi iletişimde de ebeveynlerin İngilizce Türkçe karışımı bir lisanla iletişim kurmaya çalıştıklarını görmekteyiz. Son derece hatalı bir tutumdur. Yapılacak iş şudur: Çocukla ısrarla ebeveynler kendi ana lisanlarını konuşmaları gerekmektedir. Baba Türk ise Türkçe’de ana Endonez ise Endonezce’den vazgeçmeyecektir. Çocuk her ikisini dinlerken her iki dili de doğaçlama öğrenecektir. Böylesi bir uygulama emek harcamayı da gerektirmeden çocuğun iki lisanı kavradığını kanıtlar. Üstüne koymak ise basittir. Ebeveynler iki lisanlı ve iki kültürlü bir çocuk olarak kendisine telkin etmeleri ve bu yüzden de “davranış eğitimi” konularını çocuğun mahareti ve ebeveynin destekleriyle aşabilirler. Hepsi budur. Maalesef tanıdığımız Endonez-Türk karışımı aileler konuya gereken hassasiyetle yaklaşmamakta ve ileride çıkabilecek sorunları kilitlemektedirler. Satırların sahibi bu konuda aileler arası işbirliği yapmaya hazırdır. Konu ile ilgili resmi makamlardan da destek alınabilirdi. Ama girişimlerden bir sonuç alamadık. Kendi gayretlerimizle yola devam edeceğiz. Harf ve heceleri tanıtırken Samsun Kızılırmak Deltasındaki Kuşları esas alarak çalıştık. En kolay olan ile en zor olanın ikisi bir arada öğretilmesi gerektiğini yaklaşık 30 yıllık öğretmenlik hayatımızdan edindiğimiz deneyime dayanarak bu yöntemi savunduk ve uyguladık. Mutlakaki 5-7 yaş gurubu çocuklar için tamamını eksiksiz almaları çok zor olsa da esas hedef olan harf ve hecelerin tanıtımını temin ederek bir üst seviyeye getireceğinden eminiz. Söz konusu yaşlarda gelişe