Author Description

Ksiazka stawia sobie za cel probe wyznaczenia nowej estetyki dramatycznej opartej na lustrzanoekranowej grze Autorka prezentuje mozliwie szerokie podejscie laczac wszelkie sciezki interpretacji ktore zmierzaja ku literaturze i teoriopoznawczej scenie dramatu istnienia Probuje nakreslic sytuacje w ktorej obecnosc luster i ekranow w dramacie wspolczesnym charakteryzuje kryzys technik mimetycznych odwolujacych sie do metafory powiesci zwierciadla przechadzajacego sie po goscincu a zmierza w kierunku prezentacji procesu zanikania lustrzanej glebi Swiat stal sie jednoczesnie przemierzanym traktem i druga strona lustra wygodnym goscincem i trudna opowiescia o nim Autorka wprowadza wlasne koncepcje kolazowej tozsamosci medialnej obrazow masek pustki idei ekranowego modelu komunikacyjnego wreszcie zarysu lustrzanoekranowej estetyki Pokazuje jak z pozoru genologiczne pojecia staja sie okresleniami teoriopoznawczymi jednoczesnie wyznaczajac lustrzanoekranowa estetyke dramatow wspolczesnych W opisie tej nowej estetyki przywolywane sa najnowsze dramaty czasem prawie nieznanych dramaturgow jak np Krzysztofa Rudowskiego Pawla Sali Roberta Kucharskiego Pawla Jurka czy Jacka Suta a takze klasykow takich jak Tadeusz Rozewicz Witold Gombrowicz Witkacy Samuel Beckett i Jean Genet