Author Description

çocuklugumuzdan animsadigimiz korku sahneleri vardir. Ya bir kitapta okuyup gÖzümüzde canlandirmis ya da bir filmde seyredip zihnimize kazimisizdir. Bizi etkilemistir; karanlik korkumuzu, yalnizlik korkumuzu besleyip büyütmüstür. Yillar sonra da animsariz: Belki tek karelik patlayip sÖnen bir flas; belki keskin tiz bir çiglik olarak katilir gündelik yasamimiza. Dolunay geceleri, kurt adam disleri, vampir gÖzleri malzeme olusturur kâbuslarimiza. Yine de çok “tanidik"; degildir bu “korku";. Kurgusunda, tinisinda, renginde, kokusunda, sesinde, nefesinde bir yabancilik, bir uzaklik vardir. Benligimize katmayiz, iliklerimize islemez, küçümseyebiliriz onu; hatta dalga geçebiliriz bu korkuyla. çünkü “bizden"; degildir; yolumuza çikmayacaktir, basimiza gelmeyecektir… Büyük kent korkulari baska, kirsal alan korkulari bambaskadir. Kirsal alana Özgü korku; dogayla, doganin gücüyle, batil inançlarla iç içedir ve çarpiciligini da inan