Author Description

Wouter blikt dankbaar terug op de taal waarin hij opgroeide. 00"Een ode.0Aan mijn moeder, die in halve zinnen sprak, en zo mijn verbeelding stimuleerde.0Aan mijn vader, die kon vloeken als een onweer.0Aan Olivier, die me leerde schelden. 0Aan meester Luc, die me het opstel schonk.0Aan tante Agnes, die me waterkieken deed eten.0Aan meester Hugo, die me leerde dat mime niets voor mij was.0Aan meester Jo, die me leerde praten zonder trillende kin.0Aan dansleraar Jack, door wie ik regelmatig een imaginaire kousenbroek aantrek. 0En aan de taal zelf, waarin je zinnen kunt maken met drie anagrammen, zoals?ik poets de pesto van de stoep?."