Author Description

Muhammed Niyazi-i Misrî (1618-1694) Malatya'da (Aspozi) dogdu. Malatya, Diyarbakir, Mardin, Bagdat, Kerbel ve uzun sure Misir'da din ve tasavvuf ogrenimi gordu. 1646'da Istanbul'da geldi. 1654'te Elmalili Ummî Sinan'a murit oldu. Cagdaslari arasinda, baslica sebebi yonetici ve egemen guclu catismalari olabilecek yaygin bir une ulasti, Halk Kulturu'ne dayaniyor olmasi dolayisiyla siirleri bu cevrede yanki buldu; manzumeleri ezberlenerek agizdan agiza aktarildi, tarikat toplantilarinda cosku ile okunarak yorumlandi. Niyazi-i Misrî, bir Fuzûlî ve Yûnus Emre izleyicisi idi. On yedinci yuzyilda, Yûnus Emre'yi, yeniden ortaya cikaran da o idi. Divan siirinin, en gelismis orneklerini verdigi bir yuzyilda, on ucuncu yuzyila ve Fuzûlî'nin izleyicileri arasinda yer aldigi anlasilan Turkmen kulturune donusu, cagi icin de bir ufuk acilisi idi. Siirinde Divan edebiyati "mazmun"larinin geriye itilmesi; yabanci sozcuklerin kendi kurallarina uygun soylenisleri yerine halkin yaygin soyleyisler