Author Description

Usta yazar Samed Behrengi, bir masal anlatiyor kucuk arkadasina. O masalda, iki cocugun ektigi bir seftali cekirdeginin, agac olana kadar bakin neler geliyor basina: "Uyudum, onumdeki bahara ermek icin. Uyudum, topraktan cikip yesermek icin. Uyudum, Sahin Ali'ye ve Polat'a guzel seftaliler vermek icin. O kis, uykumda gordugum duslerin hepsini unuttum. Yalnizca birini aklimda tuttum. O dusumde de kocaman bir agac olmustum. Sahin Ali ile Polat'in ellerini duydum govdemde. Meyve dolu dallarimi salliyorlardi tepemde. Bir dal, iki dal degil; hepsini sirayla hem de. Koyun tum yoksul cocuklari da toplanmisti cevremde. Agzindaki seftalisini bitiren her cocuk, yemek icin yerden baska bir seftali bakiyordu. Seftali sulari, agizlarinin kenarlarindan dokulerek, yari ciplak bedenlerinin her yerine akiyordu. Hem doya doya seftali yiyordu her cocuk, hem de sanki tatli oz suyumla kendini yikiyordu." (Tanitim Bulteninden)