Author Description

Nederland kende tot voor kort een lange traditie van religieuze tolerantie. Het was een land waar 'gewetensvrijheid' heerste: iedereen mocht in zijn eigen God geloven. De formalisering van dat principe door de scheiding van staat en kerk in 1796 bracht een ontwikkeling op gang die vorm kreeg in de verzuiling. Die verzuiling, die nergens zo ver werd doorgevoerd als in Nederland, berustte op drie pijlers. De staat bemoeide zich niet met de levensovertuiging van zijn burgers. De burgers mochten alleen in het privédomein uiting geven aan hun levensovertuiging. De staat trok geen levensovertuiging voor, waardoor de verschillende geloofsgemeenschappen vreedzaam naast elkaar konden bestaan. Het gevolg was een stabiele samenleving zonder scherpe conflicten en harde confrontaties. Daar lijkt momenteel weinig meer van over. De huidige verwarring waarin Nederland verkeert, is voor een goed deel te verklaren uit het wegvallen van deze pijlers sinds de ontzuiling in de jaren zestig.