Author Description

E kribbelen Schmerz ass op eemol op mäi Réck gestierzt, an ech sinn op eemol erwächt, um Dësch leien, paffend, an deen selwechten Dësch huet mech iwwerrascht gekuckt, awer ier ech Zäit hat ze denken, hunn ech mech gedréint an aus dem Klassesall gejot. Wéi ech an d'Schoulbuedem koumen, hunn ech mäin Hiem ausgedoen, an um Réck huet sech e schwaarze Klauen markéiert. "Kommt ëmmer nach?" Ech hu geschloen, si blatzeg aus dem Buedzëmmer gaang an sinn dunn hannen an d'Schoul komm. Hannert der Schoul ass e verloossent Schoulgebai, dat sou düster ass, datt och keen Dag derduerch passéiert. Wéi ech laanscht d'Hannerdier heemkomm sinn, ware schonn dräi Leit heihinner komm. Si sinn all Studenten, zwee Jongen an ee Meedchen. Zwee Jongen droen e Brëll un, an deen aneren ass mächteg. Si si kierperlech Erzéiungsstudenten. D'Meedchen ass kleng a léif opgewuess, an hatt huet mech virwëtzeg gekuckt. "Well jidderee hei ass, loosst eis eran." De Jong sot, huet seng Ae gefeiert. "Waart eng Minutt, wat leeft. Kënnt Dir mir soen?", Freet d'Meedchen schei. "Dir wësst wann Dir erakënnt." De Brëller Mann sot egal. De Sportsstudent sot nonchalant: "Maacht séier, mäi Réck wäert zum Doud verletzen."