Author Description

„Kwestia cypryjska” ma swoje korzenie w samym momencie ustanowienia Cypru jako niepodległego państwa i pozostaje nierozwiązana do dziś, będąc jednym z najbardziej nierozwiązywalnych konfliktów na świecie. Narracje państwa i społeczeństwa obywatelskiego na temat rozwiązania konfliktu na Cyprze mogą być zupełnie inne. Lata podziałów wytworzyły konfliktowe obrazy i negatywne postrzeganie „Innego”. Poprzez badanie źródeł akademickich, raportów ONZ i osobistych wywiadów, badacz próbuje zidentyfikować takie przeciwne narracje. Przedstawiono ich mechanizm samonapędzający się i wpływ na perspektywy pokoju na Cyprze oraz przeanalizowano ich uzasadnienie. W sercu narracji RoC leżą cechy wrogości, wiktymizacji, obwiniania, nieufności i nienawiści. Kontrnarracje społeczeństwa obywatelskiego koncentrują się na współpracy, komunikacji, współczuciu, zaufaniu i pragnieniu inkluzywnego modelu edukacji. Badacz formułuje dwie rekomendacje. Po pierwsze, obecność przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego podczas nowej rundy „rozmów pokojowych” przywódców może coś zmienić i pomóc w przejściu od podejścia kontradyktoryjnego do bardziej refleksyjnego. Po drugie, istnieje potrzeba formalnego uznania lub przyjęcia roli społeczeństwa obywatelskiego przez rząd.