Author Description

Brasschaat wordt door velen geïdentificeerd met riante villawijken. De basis daarvoor is in de jaren dertig van vorige eeuw gelegd. Veel minder bekend is de modernistische architectuur die in de periode tussen de twee wereldoorlogen ook aan de groene rand van Antwerpen haar sporen naliet. Eenvoudige bungalows, vaak als buitenverblijf gebruikte, ruime tweewoonsten, meer dan comfortabele landhuizen maar ook een rustoord voor zwakke stadskinderen en een sanatorium van het socialistische ziekenfonds zijn getuigen van een boeiende periode. Bekende namen als Léon Stynen, Eduard Van Steenbergen en Walter Van den Broeck, minder bekende architecten als vader en zoon de Nijs, wat vergeten plaatselijke vernieuwers als Edward Van Ballaer en vele anderen waren exponenten van hun tijd en hebben achter hun tekentafel mee het beeld van Brasschaat bepaald. Dankzij de eerste publicatie van dit boek kwamen deze realisaties vijftien jaar geleden opnieuw in de belangstelling. Dit leidde voor drie woningen tot de bescherming als monument. Eén daarvan is intussen vakkundig en volledig gerestaureerd. Andere woningen zijn echter intussen onherkenbaar verminkt of volledig verdwenen. De heruitgave wil opnieuw aandacht vragen voor het modern bouwen in het Brasschaat van het interbellum. Deze publicatie geeft nieuwe inzichten die steunen op recente publicaties en op bijkomend archiefonderzoek. Het boek biedt een overzicht van dertig gebouwen in hun historisch kader en bevat veel ontwerpen en foto's.