Author Description

Alles in deze intense bundel draait om leven en dood. Een zoon en zijn vader. De zoon in leven. De vader niet meer. Of toch? Terwijl de zoon op zoek is naar zijn vader, in zijn gedachten, in hun verleden, bezoekt de vader geregeld zijn zoon vanuit de verste uithoeken van de wereld. Of zelfs vanuit het heelal, de dood negerend. Trotserend. Provocerend. In krachtige beelden en kleurrijke taal schetst Jacobus Bos een leven van twee ontredderde mensen, wier leven door bloed is en was verbonden. Het onmogelijke mogelijk makend.00"Alsof hij een verzinsel is0Hij ziet zijn vader als een walvis in de0diepte.0Onvoorstelbaar hoe lang hij onder water0kan blijven.0Hoewel hij geen meter van zijn plaats0komt.0Recht tegen een blinde storm in.0Alsof toeval hen samen heeft gebracht.0Alsof hij door een luik het verkeerde huis0is ingegaan.0Hij binnen en zijn vader vol verbazing0buiten.0Soms biedt zelfs wanhoop geen redding.0Als zij op blote voeten voor de waterval0staan0die een sprankelend gordijn is van ijs.0Zijn vader veegt een lok haar uit zijn ogen0en doet hetzelfde bij het haar van zijn0zoon.0Hij vraagt zijn vader hoe het is om dood0te zijn.0Zijn vader kijkt hem lang en zwijgend0aan."00Jacobus Bos debuteerde in 1969 met een verhalenbundel en ontving in 1974 de Anna Blamanprijs voor 'De dagelijkse geest'. Zijn poëziedebuut 'Mijn blauwe evenbeeld' uit 1987 werd genomineerd voor de eerste C. Buddingh'-prijs. Sinds 'Wie vliegt die vliegt' (2002) publiceert hij zijn poëzie bij Wereldbibliotheek.